عليهم - براى تعليم ايمان نيامده‌اند بلكه براى تذكر و يادآورى آن آمده‌اند كه فطرت آدمى را بيدار نمايند . 2 - بيان عبادات ( نماز ، روزه ، حج ، دعا و نيايش و غير ذلك ، و امر بندگان به بجاآوردن آنها كه موجب تكامل روحانى آنان ميگردد عبادات گذشته از تقويت روحانى متضمن فوايد زيادى در زندگانى بشر است مثلا نماز آدمى را از فحشا و زشتيها نهى مىكند ( إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ ) . 3 - ايمان به آخرت و ميدان حساب و دوزخ و بهشت كه در اصلاح حال غالب افراد موثر و مانع از مفاسد بيشمار زندگانى اجتماعى ميگردد . ايمان به آخرت زندگانى دنيا را از پوچى بيرون مىآورد و آن را جهت خوبى ميدهد ، اگر احصائيه مكرر غربىها خبر از خودكشيهاى زياد و مفاسد بيشمار در غربيكه اقتصاد خوبى دارد ، ميدهد علت آن فقدان ايمان آنان به خدا و آخرت است . ايمان به آخرت برعكس پندار غافلان نه تنها با نظام و تمدن سالم زندگانى دنيا مخالفتى ندارد كه كمك‌كننده به آنست ، مگر نه اينكه كمك به خلق و احترام بحقوق آنان موجب درجات در آن دنيا ميگردد ؟ موضوع مهم‌تر اينكه فرق انسان با يك حيوان در اخلاق است بلكه انسان بداخلاق خطرناكتر از حيوان درنده است كه در زندگانى امروزى ما مشهود است و ما امروز مىبينيم كه ميليونها انسان از دست آدم‌نماهاى بداخلاق نابود مىشوند گرسنه مىمانند و بيچاره مىشوند و . . . و انصاف انسان به اخلاق نيكو از يك طرف بسيار ضرورى و حتمى مىباشد كه بدون آن نه مشكلات